CENTRUM MEDYCZNE SZUBIŃSKA

Rehabilitacja

FIZJOTERAPIA :
I. Kinezyterapia
II. Terapia manualna
III. Masaż leczniczy
IV. Fizykoterapia

I. Kinezyterapia:
Kinezyterapia to leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza lub ćwiczenia usprawniające.
Najczęściej stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach
bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w niektórych chorobach układu
oddechowego, w chorobach reumatoidalnych, po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej,
przed porodem.
Może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia (np.: w zachowawczym
leczeniu wad postawy) lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być
prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu. W większości, nawet
drobnych urazów narządu ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą
leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego lub równolegle z
nim.
Wskazania do kinezyterapii
Kinezyterapia powinna być stosowana głównie u pacjentów, u których występują:
 schorzenia i dysfunkcje narządu ruchu,
 bóle kręgosłupa,
 niektóre choroby układu oddechowego,
 choroby reumatoidalne,
 po udarze mózgu,
 po zawale serca,
 po zabiegach operacyjnych jamy brzusznej,
 przed, po porodzie.
 wady postawy,
 bóle stawów

II. Terapia manualna
Terapia manualna to uznana metoda fizjoterapii - terapeuta uciskając odpowiednie punkty na
ciele, dociera do miejsc bolesnych i przywraca równowagę mięśniowo- powięziową oraz
kostno-stawową. Terapia manualna to forma manualnej pracy stosowana w leczeniu
dolegliwości kręgosłupa i stawów.
Terapia manualna: wskazania
 zespoły bólowe stawów i kręgosłupa
 bóle głowy, także migrenowe
 drętwienie kończyn i palców
 dyskopatia
 nerwobóle
 wady postawy
 napięcia karku
 stany napięcia i przemęczenia

III. Masaż leczniczy
Masaż leczniczy, jak sama nazwa wskazuje, ma pomóc wyleczyć dręczące nas dolegliwości.
Dlatego ważne jest, by był wykonywany przez osobę do tego wykwalifikowaną, by nie
pogorszyć naszego stanu zdrowia czy nie pogłębić kontuzji. Masaż ma na celu przyspieszenie
przepływu krwi oraz pobudzenie organizmu do wytworzenia endorfin. Hormony te
produkowane mają właściwości przeciwbólowe i rozluźniające.

Wskazania do masażu
1. Choroby układu krążenia
- przewlekła niewydolność krążenia obwodowego, zwłaszcza w obrębie kończyn
dolnych
- niewydolność naczyń limfatycznych
- ogólne stany obniżonego ciśnienia krwi
- stwardnienie tętnic obwodowych (masaż delikatny)
- choroba Raynauda
- zespoły żylakowate kończyn dolnych bez owrzodzeń
- masaż zalecany jest u chorych przy długim unieruchomieniu w łóżku jako
profilaktyka odleżyn, w geriatrycznej utracie sprężystości naczyń żylnych i przy
zmniejszonym napięciu naczyń limfatycznych i włosowatych
2. Choroby układu oddechowego
- POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc)

- rozedma płuc
- przewlekły nieżyt oskrzeli
- astma oskrzelowa w okresie międzynapadowym
- stany po zabiegach torakochirurgicznych
3. Choroby układu nerwowego
a. choroby nerwów obwodowych:
-- porażenia i niedowłady nerwów obwodowych
-- zapalenia nerwów
-- zapalenia splotów nerwowych
-- lumbago
-- zespół wypadnięcia krążka międzykręgowego

b. choroby ośrodkowego układu nerwowego:
-- zapalenie przednich rogów rdzenia kręgowego
-- choroby naczyń mózgu przebiegające z niedowładem lub porażeniem mięśni
(zwłaszcza w okresie obniżonego napięcia mięśniowego)
-- bezsenność
-- choroba Parkinsona

4. Choroby reumatyczne
a. masaż wskazany jest we wszystkich postaciach gośćca w okresie przewlekłym:
- zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze stawów
- choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa
- okołostawowe zapalenie barku
- gościec reumatoidalny

5. Choroby narządu ruchu
- stany pourazowe
- stłuczenie (48 godzin po urazie)
- stany po zwichnięciach, skręceniach połączone z urazami więzadeł i torebek
stawowych (2-3 tygodnie po urazie)
- stany po złamaniach kości (masaż konsensualny w okresie unieruchomienia)
- stany po unieruchomieniu
- zmiany w narządach ruchu z przeciążenia
- choroby kości i stawów przebiegające z przykurczami okołostawowymi
- stany po zabiegach chirurgicznych na narządzie ruchu (po wygojeniu się ran)
- przewlekłe zapalenie stawów, więzadeł i torebek stawowych
- zmiany zniekształcające kostno-stawowe
- wady wrodzone oraz zaburzenia rozwoju narządu ruchu
6. Choroby skóry
- zaburzenia ukrwienia skóry

- przewlekłe odmrożenia
- blizny pourazowe i pozabiegowe
- wiotkość skóry
7. Choroby dziecięce
- krzywica
- dziecięce porażenie mózgowe (MPD)
- wady postawy
- skrzywienie kręgosłupa
- płaskostopie
- hipotrofia (zbyt małe odżywienie tkanek i skóry)
8. Choroby zawodowe
- zespół choroby wibracyjnej
- choroby układu nerwowego w wyniku ekspozycji zawodowej na czynniki szkodliwe
- zmiany przeciążeniowe w narządzie ruchu wynikające z wymuszonej pozycji
ciała(praca siedząca, praca stojąca), pracy statycznej (w bezruchu) lub zmiennego
mikroklimatu

IV. Fizykoterpia
Rodzaje fizykoterapii
1. Laseroterapia .
Fizykoterapia przy użyciu promieniowania laserowego zlecana jest pacjentom przede
wszystkim w celu łagodzenia dolegliwości bólowych spowodowanych urazami
(złamania, skręcenia, stłuczenia tkanki łącznej i urazy torebek stawowych).
Naświetlanie laserem dobrze wpływa również na łagodzenie bólów reumatoidalnych,
bólu związanego z patologicznymi zmianami w kręgosłupie, przy przeciążeniu
stawów oraz do leczenia nerwobóli. Laser wykazuje także działanie przeciwzapalne i
stymulujące proces tworzenia się nowych tkanek, dlatego wykorzystuje się go w
przypadkach trudno gojących się ran oraz długo niezrastających się kości. Podczas
fizykoterapii z użyciem lasera pacjent dostaje specjalne okulary chroniące wzrok, a
wiązka promieni laserowych kierowana jest na bolące lub chore miejsce. Naświetlanie
laserem trwa około 10 minut, podczas których należy siedzieć bądź leżeć nieruchomo.
Wskazania:
 schorzenia stawów oraz układu kostno-mięśniowego – bóle, stany pourazowe,
reumatyzm, zwyrodnienia stawów etc.,
 bóle kręgosłupa,
 zwyrodnienia kolan,
 choroby dermatologiczne – wykwity, wysypki, rumień, owrzodzenia, trądzik,
półpasiec, owrzodzenia,
 obrzęki, owrzodzenia,

 trudno gojące się rany i blizny – np. pooperacyjne czy pourazowe,
 szczękościsk,
 porażenie nerwu twarzowego,
 krwiaki,
 neuropatia cukrzycowa,
 zapalenia górnych dróg oddechowych – migdałków, zatok, krtani, ucha, gardła itp.
2. Pole magnetyczne niskiej częstotliwości.
Magnetoterapia przy użyciu zjawiska pola magnetycznego ma efekt terapeutyczny w
przypadku dolegliwości bólowych i stanów zapalnych rozmaitego pochodzenia. Pole
magnetyczne jest stosowane na przykład w terapii zapalenia narządów jamy brzusznej,
w dolegliwościach związanych ze zmianami reumatoidalnymi oraz po urazach.
Fizykoterapii z zastosowaniem pola magnetycznego pobudza pracę układu
odpornościowego, łagodzi ból i stany zapalne oraz poprawia przepływ krwi,
stymulując procesy tworzenia się nowych komórek i tkanek.
Wskazania :
 zmiany zwyrodnieniowe stawów, kręgosłupa,
 osteoporoza,
 odleżyny i oparzenia,
 niebakteryjne stany zapalne narządu ruchu (ostre i przewlekłe),
 stany pourazowe (np. złamania, zwichnięcia, stłuczenia),
 migreny,
 zaburzenia krążenia krwi i limfy,
 dolegliwości bólowe – ostre i przewlekłe,
 reumatoidalne zapalenie stawów.

3. Elektrolecznictwo
W Elektroterapii wykorzystywane jest zjawisko prądu elektrycznego. Zabiegi
fizykoterapii z zastosowaniem prądu (zmiennego lub stałego) zalecane są do
łagodzenia bólu, w dolegliwościach reumatycznych, przy urazach kończyn i w terapii
stanów zapalnych skóry. Fizykoterapię prądem stosuje się również w celu leczenia
stanów zwyrodnieniowych kości i stawów. Fizykoterapia prądem może polegać na
galwanizacji, czyli pobudzaniu danego obszaru ciała do pracy za pomocą prądu o
zmiennym natężeniu lub jonoferazie, czyli wprowadzaniu do chorego lub
uszkodzonego miejsca lekarstwa za pomocą prądu o stałym natężeniu. Jonoferaza
stosowana jest do zmiękczania blizn i leczenia stanów zapalnych. Fizykoterapię
prądem stosuje się również jako elektrostymulację mięśni, na przykład przy zanikach i
niedowładach mięśniowych oraz w celu poprawy ukrwienia danej partii ciała.

Wskazania

Elektroterapia jest metodą, dzięki której można osiągnąć zadowalające rezultaty: złagodzić
dolegliwości bólowe, zredukować stany zapalne czy poprawić krążenie. Warto jednak mieć
świadomość, że poszczególne zabiegi różnią się wskazaniami.
Do wskazań TENS zalicza się:
 bóle kręgosłupa,
 zmiany zwyrodnieniowe,
 zapalenie stawów,
 bóle fantomowe,
 porażenia wiotkie.
Wskazaniami do galwanizacji są:
 nerwobóle,
 przewlekłe zapalenia nerwów i korzeni nerwowych,
 zmiany zwyrodnieniowe,
 bóle fantomowe,
 reumatoidalne zapalenia stawów.
Wśród wskazań prądami DD zaliczyć można:
 nerwobóle,
 mięśniobóle,
 zaburzenia krążenia obwodowego,
 stany pourazowe,
 zanik mięśni z nieczynności,
 choroby zwyrodnieniowe stawów.
Wskazaniami do zabiegów wykorzystujących prądy Kotza są:
 wzmacnianie mięśni u sportowców,
 atrofie w zaniku prostym.
Prądy Träberta polecane są w przypadku:
 stanów pourazowych,
 stanów zwyrodnieniowych stawów ścięgien, mięśni,
 zespołów bólowych kręgosłupa.
Wskazaniami do jonoforezy są:
 blizny,
 przykurcze,
 nerwobóle,
 zapalenia okołostawowe.

4. Ultradźwięki (sonoterapia)

Tego rodzaju fizykoterapia działa przeciwzapalne i przeciwbólowe. Stosuje się ją w
stanach zapalnych mięśni i stawów oraz do łagodzenia dolegliwości spowodowanych
chorobami zwyrodnieniowymi i reumatycznymi.
Wskazania:
 chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów,
 „ostrogi piętowej”,
 stanów pourazowych (naderwaniach, skręceniach, zwichnięciach, złamaniach),
 chorób reumatycznych,
 leczenia obrzęków o charakterze limfatycznym,
 leczenia przykurczów, blizn, krwiaków.

Rejestracja: Tel. 736 840 814 | e-mail: info@szubinska.pl